Scharrelruimte
Kansen
Mienskip
Co-creatie
Dirk Postma Dirk Postma

blog:

Iedereen is welkom bij eetcafé met gesloten portemonnee

25 maart, 2018 / Uncategorized

Nadat ik hoorde van ‘The Free Café’ was mijn nieuwsgierigheid aangewakkerd. Met het adres wat ik op internet vond, fietste ik op instructie van het Google maps-stemmetje naar de andere kant van Groningen. Eenmaal aangekomen, bevond ik me bij een oud, verlaten pand. Toen er een wat oudere, bebaarde man me vragend aankeek vanaf de stoep van het gebouw, vroeg ik hem of hij wist waar ik heen moest. Hij wees me vriendelijk de weg door het met graffiti bespoten gebouw, waarna ik uitkwam bij een klein keukentje waar al druk gewerkt werd aan het avond eten.

Ik stelde me voor aan de vier vrouwen die goedgehumeurd stonden te kletsen, snijden en roeren. Ik vroeg of ik kon helpen, waarop ze enthousiast zeiden dat er áltijd plek is voor nieuwe mensen, en dat het ontzettend leuk was dat ik de eerste keer meteen al kwam helpen. Ik begon met groentes snijden en wachtte even af. Het voelde of ik me bevond in een keuken van een moeder en haar vriendinnen. Ze kletsten over vakanties, werk en hun kinderen. Het was een gezellige bedoening in de keuken.

‘The Free Café’ wordt twee keer per week georganiseerd in Groningen. Het is ontstaan als kunstproject van een jongedame, welke het heeft bedacht en georganiseerd: jaren geleden op woensdag en zondag begonnen, en nu nog kan je op deze dagen aansluiten. Er wordt dan overgebleven eten van winkels, marktlieden, particulieren en van de voedselbank ingebracht. Hiermee wordt een maaltijd gemaakt door de vrijwilligers. Er is geen vrijwilligersschema, en iedereen die maar wil kan komen om te helpen. Elke maaltijd wordt gemaakt met uitsluitend eten wat anders weggegooid zou worden, en is daarnaast ook nog eens geheel vegetarisch. Om te helpen én om aan te schuiven is iedereen welkom.

Wanneer ik vraag aan één van de dames achter het fornuis wie er dan zoal komen eten, antwoordt ze met een lach: “Er komt van álles! Ook wel veel studenten, maar ook allerlei andere mensen.” In een gesprek die we hebben over alle verschillende mensen die er komen, stemmen we allemaal over één ding in: het is belangrijk om iedereen in zijn waarde te laten. En dat gebeurt ook. Er komen geregeld wat mensen langs bij de keuken. Iedereen lijkt elkaar wel te kennen, en ik word als nieuweling helemaal bij het proces betrokken.

 

free cafe 2

 

Omdat The Free Café streeft naar gelijkwaardigheid, worden geen financiële giften aangenomen. Er rijden wel mensen om eten te halen, en betalen hier zelf de benzinekosten voor. Dit hoort eigenlijk niet bij het idee, maar het is anders haast onmogelijk om alles op te halen. Er komen namelijk bakken en dozen met eten binnen: er worden op een gemiddelde avond dan ook 50 tot 100 buiken gevuld! Daarnaast blijft er vaak nog zo veel over dat één van de dames me adviseert om de volgende keer een trommeltje mee te nemen “dan kan je morgen nog een keer er van eten, of je gooit het in de vriezer. Maar ik heb ook wel een bakje voor je, hoor! En neem ook meteen wat brood mee: er is méér dan genoeg!”

Wanneer de tafels, stoelen en stápels met borden klaar staan, begint zich een rij te vormen. De eerste mensen staan al te wachten tot al het lekkers op tafel komt. Vandaag op het menu: soep, salade, pasta, guacamole, stamppot en héél veel brood. Als toetje is er fruitsalade, appeltaart en chocolade. Het is hier een kwestie van ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’. Hoewel iedereen snel in de rij gaat staan, verloopt alles gemoedelijk, iedereen pakt om de beurt wat hij wil, tot het op is. Er is geen geduw en getrek, en iedereen zal voldaan vertrekken.

Wij -ik en twee vriendinnen die geen ‘nee’ durfden te zeggen tegen een lekkere gratis maaltijd- gaan aan tafel zitten bij drie mannen van rond de 40: “Góh, dat dat toch kán hè. Helemaal gratis. Dan voel je je toch haast schuldig!?” zegt één van de heren. Hij vond het een gek idee om gratis te eten, terwijl er een hoop mensen zonder eten zijn in de wereld. En dat is ook zo, het is oneerlijk. Maar in plaats van schuldig, kunnen we ons ook dankbaar voelen.

Wanneer ik mijn jas uit de keuken haal, staan twee voor mij onbekende vrijwilligers af te wassen en beginnen mensen met opruimen van tafels en stoelen. De dag was voor mij al lang, en ik besluit naar huis te gaan. Ik zeg de dames van vanmiddag gedag. Enthousiast vragen ze of ik volgende week weer kom. Wanneer ik zeg dat ik dan niet kan, maar zeker nog eens terug kom zegt één van de dames “Dat zou hartstikke leuk zijn, je bent altijd welkom!”. Met een verwarmd hart en een volle buik (oké, en een tasje overgebleven broodjes) verlaat ik het pand.

Wil jij ook een keer meehelpen, gewoon een hapje mee eten, sfeer proeven of je laten inspireren? Op woensdag is The Free Café aan Travertijnstraat 12, en op zondag aan de Oldebarneveltlaan 6. Vanaf 14:00 wordt er gekookt, en vanaf 18:00 staat het eten klaar. Voor meer informatie kan je een kijkje nemen op www.freecafe.nl.

Lisa Verhagen

Kenniskring Welzijn Nieuwe Stijl



Reageer op dit artikel

Laat als eerste een reactie achter.

Abonneren op
avatar
wpDiscuz